Feeling green tonight
Slaapstoornis.. zou het dat zijn? Ik ben bang om in slaap te vallen.
De laatste nachten droom ik constant over jou. Echte dromen, waarin ik je zie, voel, ruik en proef.
Levens echte dromen, heerlijke, passie rijke dromen. Zoals het altijd tussen ons was.
Maar ik MAG niet over je dromen, want jij bent degene die ik vergeten moet. Ik MAG niet over je dromen, want ik heb een lieve vriend die op mijn terugkomst wacht.
Ik wil zo graag over je dromen, want dan zit alles waar het behoord te zijn. De lach over mijn lippen, de sprankel in mijn ogen, de warmte in mijn huid.. Ik ben weer intens gelukkig tijdens die dromen ook al weet ik dat het verlangens zijn.
Want wanneer ik wakker wordt, na zo’n fantastische droom. Dan lig je niet naast me, dan ruik ik je niet. Dan voel ik me weer eenzaam, dan ben ik weer alleen en dan vullen die tranen mijn ogen weer.
En dus mag ik niet over je dromen, mag ik niet aan je denken want we zijn elkaar kwijt.
Gedwongen gescheiden, geen eind kunnen maken, niet af kunnen sluiten.. nee het was nog geen tijd.
Zal dit altijd zo blijven? Zal ik je nooit echt los kunnen laten? Het was ook uniek.
Wij pasten samen, zo in elkaar. Op elk vlak, gemaakt voor elkaar. Een zielsverwant, losgetrokken, uit elkaar gerekt, een geknapte elastiek.
Ik wil je nooit vergeten en zal dat ook niet. Maar ik wens voor de dag dat ik je een plaats kan geven. Een plaats iets dieper weg in mijn hart.
Ik moet het proberen weet je, met deze prachtige man. Een enorme lieverd, zorgzaam, betrouwbaar en gek op mij.
Als hij me niet kan helen, als hij me niet genezen kan, dan ben ik gedoemd te leven in deze staat van verdriet.
Hoe je van me bent afgenomen, dat meen ik serieus dat gun ik geen ander, zelfs mijn grootste vijand nog niet.
Hopeloos, krachteloos en willend diep van binnen. Ga ik nu toch mijn slaapstand in.
Ik weet dat jij 900 km ver weg, op me wacht.. geduldig met je ogen dicht.
En dus kruip ik zachtjes dicht tegen je aan, worstel ik me tussen je armen en snuif je goed naar binnen.
Slaap ik beschermd tot de morgen aanbreekt. En met dezelfde bewonderende ogen kijk ik je aan, neem ik afscheid en wacht op de volgende maan..
